چند روزه تو دانشگاه ما واسه اولین بار تو ایران نمایشگاه آ.س.آن برگزار شده . این نمایشگاه تا ۴ آذر که چهارشنبه باشه ادامه داره و بازدید واسه عموم آزاده .
من کلا هر جا آدمای خارجی باشن که با زور و لهجه ی با نمک فارسی حرف بزنن رو دوست دارم 
. خوب برگزار کنندگان این نمایشگاه هم سفارت های کشورهای عضو آ.س.آن هستن و بالطبع خارجکی بازاره 
كشورهاي اتحاديه جنوب شرق آسيا ( آ. سه. آن ) شامل 10 كشور اندونزي ، مالزي ، سنگاپور ، برونئي دارالسلام ، تايلند ، ميانمار ، فيليپين ، ويتنام، لائوس و كامبوجه . که تو این نمایشگاه هر غرفه به یه کشور اختصاص داره و همه چیز و در مورد اون کشور میگه مثل زبان . دین . نژاد . مناطق دیدنی . آداب رسوم . غذاها . صنایع دستی و خیلی چیزای دیگه . بعضی غرفه ها هم که از طرف سفارتشون اجازه دارن بعضی چیزا رو واسه فروش گذاشتن .
هر روز مختص به یه کشوره و آخر سالن غذای اون کشور و ارائه میدن . ما که رفتیم روز تایلند بود و گفتن ساعت ۴:۳۰ غذا رو واسه تست میذارن . حالا ما کی رفته بودیم؟ ساعت ۲! یعنی فک کردین ما اینقد شیکمو و بیکار بودیم که دو ساعت و نیم اونجاها رو متر کنیم تا وقت تست غذا برسه؟
خوب آره درست فک کردین 
منم که نهارنخورده بودم و با دیدن اون همه غذای خوشمزه بسی دهنم آب افتاده بود 
یه جور سالاد بود که من خیلیییی خوشم اومد اسمش شیواچیت بود . سوپ میگو هم خوشمزه بود . یه کوکویی هم بود با مرغ و سس نارگیل درست کرده بودن و مال مالزی بود اونم خیلی خوب بود .
یکی از غرفه های جالبش در مورد کشور میانمار بود که ما اول خیلی سرسری ازش رد شدیم ولی بعدش که دوستم و اونجا دیدم و برام توضیح داد فهمیدم چقدر جالب و شگفت انگیزه 
تو کارتن ها دیدین یه سنگ گنده بالاییه صخره ی بلنده و هر لحظه امکانش هست بیفته؟ تو یکی از مناطق میانمار یه سنگ خیلی خیلی بزرگ با روکش طلا هست که لب یه بلندی قرار گرفته و تعادلش رو با یه تار مو حفظ کرده !!! یه بودایی با تار موش تعادل اون و برقرار کرده !!! و به گفته ی اونا حتی این مطلب توسط علم فیزیک هم اثبات شده . منو یاد منار جنبان خودمون میندازه 
روی این سنگ Golden Rock رو معبد ساختن و دور تا دورش هم عبادتگاهه . کلا بودایی ها در این کشور خیلی خیلی مقید به دینشون هستن و اینقدر به بودا اعتقاد دارن و اینقدر اون و مقدس میدونن که معتقدن حتی سنگ ها هم به اون سجده می کنن . من در این مورد نتونستم عکسی تو نت پیدا کنم ولی دریاچه ای در میانمار وجود داره که روی اون یک صخره هست . یک روز در سال خورشید جوری تصویر این سنگ ها رو در آب منعکس می کنه که اگه از اون عکس بگیری و ۹۰ درجه بچرخونی به گونه ایه که انگار فردی سجده کرده و بودایی ها اون و به سجده ی سنگ بر بودا تعبیر می کنن 
خلاصه که نمایشگاه خیلی جالبیه و به نظر من ارزش دیدن هم داره . اگه بشه بازم برم چند تا عکس هم می گیرم مخصوصا از اون دریاچه .
*****
اما در مورد عنوان پست قبلی همونطور که خیلی هاتون احتمالا میدونید مربوط به یه آهنگ خیلی خیلی قشنگ و قر دار و انرژیک هست به اسم بلوتوث که حتما حتما دانلودش کنید چون خیلی زود هم دانلود میشه حتی با دایل آپ ذغالی خودمون 
خواننده ش هم سیامک خسروانی هستش که من خودم از صداش خیلی خوشم اومده . یه آهنگ دیگه هم داره که یه نموره غمگین میزنه به اسم ببخش
آهنگ ها رو می تونید از اینجا دانلود کنید
پیشنهاد می کنم حتما حتما دانلود کنید که خیلییییی قشنگه 
******
یه خبر دیگه هم اینکه به مناسبت هفته ی خانواده جلسه هایی تو قروین با حضور دکتر شیری برگزار میشه که اونم پیشنهاد می کنم حتما برید . این و اینجا گفتم چون میدونم بچه های دانشگاه زیاد اینجا رفت و آمد دارن . اگه برید اینجا کاملا در موردش توضیح داده فقط همینقدر بگم که همایش ها در مورد ازدواج و طوفان فکریه .
امشب چه خبرگزاری ای کردما 
امشب دلم ميخواهد به كسي بگويم" دوستت دارم."
تو نهراس و آنكس باش.
بگذار با هر آنچه در توان دارم همين امشب به تو ثابت كنم كه دوستت دارم.
بگذار برايت نقش آن دلباخته اي را بازي كنم كه لحظه اي دور از محبوب خويش زندگي را نميتواند.
بگذار همچون معشوقي كه براي وصال معشوقش جان ميدهد برايت جان دهم.
بگذار همين امشب پيش پايت زانو بزنم و تو را ستايش كنم.
بگذار در تاريكي به تو لبخند بزنم.
نگذار زمان از دستم برود و تو را درنيابم.
ميخواهم بينديشي كه همين امشب غير از من كسي ديوانه تو نيست هرچند كه جاهلانه فكري باشد.
كمي بيشتر با من باش و همين امشب بگذار خيال كنم كه جز تو كسي نيست.
همين يك امشب را بگذار نقش بازي كنم.نقش حقيقت را.همان كه دور از تو بارها روبه روي آينه تمرين كرده ام.
اي آخرين ! آينه ام اينبار تو باش ...
پ.ن: بعدا میگم عنوان و از کجا آوردم . منتظرم اجازه ش صادر شه 
ولی خیلی هاتون باید بدونید مگه نه؟ 
کامنت یکی به اسم بچه های بین الملل یه چیزی یادم انداخت براتون تعریف کنم یه کم بخندید . دو هفته پیش سردار نمی دونم چی چی و دعوت کرده بودن دانشگاه واسه سخنرانی . من خودم نبودم ولی دوست نزدیکم بوده و واسم تعریف کرده . می گفت از اینور اونور پچ پچ می کردن که فلان ساعت بیاید آمفی تئاتر باید حال یکی و جا بیاریم .
می گفت رفتیم و مراسم شروع شد . قرآن خوندن و دکتر موسی خانی صحبت کرد و نوبت به سردار نمی دونم چی چی رسید . همین که این گفت بسم الله الرحمن الرحیم یهو همه با هم پاشدیم و سالن و ترک کردیم !
فک کن! ۹۰٪ جمعیت سالن و ترک کردن! چقدر بنده ی خدا ضایع شده
دلم خیلی براش سوختیده شد 
امروز از صبح کلاس داشتم و همین الان اومدم خونه . خوب من وقتی اوت فیلم ها و اون عکس ها رو گذاشتم لحظه به لحظه کنترلشون می کردم که مشکلی پیش نیاد !کدومتون می تونیدد تضمین کنید واسم مشکلی پیش نیاد که اینجور منو محکوم به ترسو بودن می کنید؟؟ خوب من جونم و زندگیم و دوست دارم و اصلا دلم نمی خواد شهید درجه ۳ بشم 
آدم اگه فدا میشه هم بهتره در صحنه باشه نه پشت صحنه!
ولی الان که خونه هستم دوباره پست ها رو میذارم که اونایی که دوست دارن ببینن چون ظاهرا خیلیا اومدن و به در بسته خوردن .
لطفا اظهار نظر در مورد شخصیت منم بذارید کنار چون عمرا به حرف گربه سیاه بارون نمیاد حالا شاید به حرف گربه سفیده یه رگباری چیزی بزنه
اینجا رو هم بخونید بد نیست ! ضارب اون دختره رو که با باتوم(ط؟) زده تو سرش رو معرفی کرده .
** محمد جان باور کن آپلود کردن اینا چند ساعت طول کشیده و مجبور شدم چند تا سایت واسه آپلودشون عوض کنم . اینکه بخوام حجمشون و کم کنم و دوباره آپلود کنم بسی سخت و دشوار است به جان شما نباشه به جان خودم حالا مشکلت چیه؟ عکسا رو نمی تونی ببینی؟
کلاغ؟ پررررررررررررر
گنجشک؟ پرررررررررررررر
هر چی دیدین و شنیدین تو این دو روز؟ پررررررررررر
اصلا اون گنگشکه رو ببین اون بالا ! ببین چه خوشکله! می بینی هوا چه خوبه؟ جون میده واسه سوت زدن 
* نمی دانی غریو یک عظمت
وقتی که در شکنجه ی یک شکست نمی نالد
چه کوهی ست!
اینا فیلملییه که دوست عزیزی واسم فرستاده . من چون دایل آپ دارم نمی تونم فیلم آپلود کنم
رو هر عکس که کلیک کنید وارد صفحه ای میشه که توش فیلم نشون داده میشه
اونایی که هنوز باور ندارید! چشماتون و باز کنید و خوب نگاه کنید .
نميدونید دانشگاه چه خبر بود . تو شهر اونقدر آدم جمع نميشن واسه تظاهرات که تو دانشگاه جمع شده بودن!
از صبح رفتم سر کار ولی دلم طاقت نیاورد .. ساعت ۹:۳۰ بود زنگ زدم به دوستم و قرار گذاشتیم تا ۱ ساعت دیگه بریم دانشگاه . تو راه دو تا ماسک هم خریدیم واسه استتار
قرار بود ساعت ۱۰ صبح میدون قلم تجمع کنیم
چند هزار نفر بودیم . همه عصبانی همه خشمگین همه مصمم ...
همه با تمام وجود داد میزدن و شعار میدادن
سرود ای ایران رو از اعماق وجودمون فریاد زدیم و دست تو دست هم یار دبستانی من خوندیم تا یارهای دبستانیمون تو تمام نقاط ایران اشغال شده بدونن که تنها نیستن و همیشه و همیشه پشتشون هستیم و حمایتشون می کنیم .
تو کل مراسم هم یه نوار خیلی بلند مشکی به نشان یادبود شهدای این جریانات دست بچه ها بود
بادکنکای سبز و پارچه های سبز هم که همه جا به چشم می خورد
البته یه عده ترسو هم رفته بودن داخل دانشکده صنایع و از پنجره فیلم می گرفتن که موج جمعیت به طرفشون برگشتن و با شعارای آزادی اندیشه از پنجره نمیشه و حرف حساب و گوش کن دوربینتو خاموش کن ازشون خواستن که به اونا ملحق بشن
حراست دانشگاه کاری ازش برنميومد در مقابل چند هزار دانشجوی مبارز ولی خوب سعی هم نکرد کاری بکنه و اینو باید ممنون ریاست عالی دانشگاه آقای دکتر موسی خانی باشیم که همه جوره باهامون راه میاد . البته آخر سر با شعار دکتر دوستت داریم ازشون تشکر کردیم 
ـ مرگ بر روسیه
ـ الله اکبر
ـ نه شرقی نه غربی دولت سبز ملی
ـ خس و خاشاک تویی . دشمن این خاک تویی
ـ تجاوز به ملت شده مرام دولت
ـ پول نفت چی میشه؟ خرج بسیجی می شه!
ـ ما اهل کوفه نیستیم پول بگیریم بایستیم !
ـ محمود خائن آواره گردی... خاک وطن را ویرانه کردی... کشتی جوانان وطن الله اکبر ... کردی هزاران در قفس الله اکبر... مرگ بر تو مرگ بر تو ...
شعارایی بود که از همه جای دانشگاه به گوش میخورد ...
همه سبز بودن همه شعار می دادن هيچ کس نمی ترسيد
فقط وقتی خبر دادن ميدون هفت تير تهران شلوغ شده و باز به مردم حمله کردن و احتمال تيراندازی هم هست همه ۱ دقيقه سکوت کردن و بعد یه دختر با خشم زياد فرياد زد می کشم ميييييييييييي کشم آنکه برادرم کشت و بقیه هم به دنبال اون ...
همه حلقه وایستادیم و بادکناک ها ی سبز و به هوا فرستادیم و رنگ سبز و به نشونه ی آزادی به زمین ریختیم و با کفشای آغشته به رنگ جای جای دانشگاه رو مهر آزادی زدیم . اونجا دیگه موسوی مهم نبود! درسته کاهی نوای یا حسین میرحسین به گوش میخورد ولی در واقع میرحسین فقط یه بهانه س واسه پاشدن و حرکت کردن ! شخص میرحسین نیست که ما رو گرد هم جمع کرده بلکه هدفیه که والا تر از میرحسین ها و کروبی هاست ...
رنگ سبز ما رنگ انتخاباتی موسوی نیست! رنگ آزادی ماست ...
موقع اذان ظهر که شد همه به احترام آوای ملکوتی دور میدان قلم نشستند و سکوت کردند . برای شادی روح شهیدان وطن فاتحه خوندن و واسه پیروزی یارای دبستانیمون صلوات فرستادن
اون لحظه که به احترام شهيدای اين اواخر و مخصوصا دو تا شهيد دانشگاه خودمون فاتحه می خونديم خودم ديدم چشمهايی رو که از اشک خيس شد...
*** این پست ادامه خواهد داشت و در اولین فرصت که سرعت اینترنت در حدی باشه که بشه آپلود کرد حتما عکسای دانشگاه و میذارم . فعلا که حتی مسنجر هم باز نمیشه!!!
*** کامنتایی رو که بشه جواب داد تو همون کامنت دونی جواب میدم .
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
دلم و گره زدم به پنجره ات دارم میرم
دوست دارم تا من بیام زود گره ها شو وا کنی
هر چند حال و روز زمين و زمان بد است...
يک تکه از بهشت در آغوش مشهد است ...
حتي اگر به آخر خط هم رسيده اي.....
آنجا براي عشق شروعي مجدد است...
* خدا جون یادته ۳ سال پیش تو این روز چی به من دادی؟؟؟؟ کاش نداده بودی ...
۳ سال پیشم مامان تنهایی رفته بود مشهد و من تنهایی کلی ناراحت بودم که چرا من الان نباید اونجا باشم . داشتم با شایا چت میکردم و وبلاگم و چراغونی می کردم که اون خبر خوب و بهم دادی . چه خبر خوبیم!!!! کاش هیچوقت سال ۸۵ ی وجود نداشت! کاش شب تولد امام رضا تو سال ۸۵ از صفحه زندگی من محو میشد...
* امام رضا جون میدونی که چقدر دوستت دارم ... می دونی چجوری چند ساله همه اتفاقای زندگیم به وجودت گره خورده ... امام رضا جون تولدت مبارک
هر چی دلم خواست بهش گفتم . همه دق دلیم و سرش خالی کردم 
اولش هم شرط کردم اگه میخوای غر بزنی شروع نکنما! اگه میخوای بگم باید تا آخرش گوش کنی
اونم قبول کرد و منم همه اتفاقا رو چماق کردم کوبیدم تو سر مبارکش
در ضمن بهش یاداوری کردم امروز چه روزیه و خودمم یادم افتاد دلیل این سگ اخلاقیای این چند روزه چی بود! این ضمیر ناخودآگاه چه می کنه!!!
یه حرفی زد که واسم خیلی جالب بود . گفت کاش قبل از اینکه دیر میشد می نشستیم مث بچه آدم با هم حرف می زدیم!
آخیییییش راحت شدم ...
حال خوبی ندارم ... غم همه وجودم و گرفته ... یه بغض گنده راه گلوم و بسته و با وجود اینکه ساعتهاست ریز ریز اشک می ریزم ولی باز دست از سرم برنمی داره و داره خفه م می کنه ... یه موزیک غمگین داره پخش میشه ... تکیه دادم به دیوار و همونجور که آروم آروم اشک میریزم به خیلی چیزا فک می کنم ... به چیزایی که منو به این حال و روز انداخت ... یه لحظه یه فکری به ذهنم میرسه! گوشی موبایلم و که مدتهاست نه زنگی خورده نه اس ام اسی براش اومده بر میدارم و بهت زنگ میزنم . از وقتی رفتی جای اسمت تو گوشیم فامیلیت و ثبت کردم که یادم بمونه تو دیگه واسم غریبه ای!! ولی اینبار بدون هیچ فکری بهت زنگ میزنم ...
- به سلام خانوم مهندس! چه عجب از این طرفا؟
= حالم اصلا خوب نیست... باید ببینمت... تو رو خدا بیا و همه چیز و تموم کن... بیا بگو همه ی این روزا دروغ بوده بگوو این کابوس لعنتی تموم شده بیا دیگه طاقت ندارم
- ببین من ...
= هیچی نگو فقط الان بیا پیشم
- باشه الان میام . کجایی؟
= خونه
